vrijdag 22 februari 2019

Do 21/02/2019 A room with a view

Onze rondrit op het eiland Gran Canaria zit er op. Vandaag nemen we een ferry van Agaete naar Santa Cruz de Tenerife. Vergeleken met de vorige zeer woelige overzet is de zee vandaag heel kalm.
Wanneer we bij aankomst met onze fietsen van de ferry rijden wordt ik meteen tegengehouden door een guardia civil. Fietsen in de haven is verboden, we moeten langst de voetgangersuitgang de haven verlaten en dat kan alleen maar langs een trap of een lift. Gelukkig voor ons is de lift net groot genoeg voor één fiets.

De naam van ons logement in Santa Cruz is 'Città della Alegria' en dat doet al vermoeden dat het op een heuvel zal gelegen zijn. Ons bescheiden appartementje is inderdaad boven op een heuvel gelegen en het panoramisch uitzicht dat we hebben vanuit de living op de stad en de haven is zonder meer fenomenaal, we kunnen er wel blijven naar kijken. Dit is letterlijk 'A room with a view'.


Puerto de las Nieves

A room with a view

donderdag 21 februari 2019

Wo 20/02/2019 Puerto de las Nieves & Agaete


Om Puerto de las Nieves en Agaete te bezoeken hebben we geen fiets of bus nodig, alles ligt op wandelafstand.
Ondanks dat je vanuit Puerto de las Nieves een bootverbinding hebt met Tenerife is het toch nog een relatief kleine haven. Overdreven toeristisch is het het zeker niet en dat heeft toch wel zijn charme. Er zijn plannen om de haven fors uit te breiden maar hiertegen is veel protest gekomen van de plaatselijke bevolking. Alom zie je spandoeken hangen met opschriften als 'Agaete sin macro muelle'.
Agaete heeft nog drie bezienswaardigheden. Het 'Museo de la Rama' eert het jaarlijkse belangrijkste festival maar is jammer genoeg tijdelijk gesloten. 'Huerto de las Flores' is een 19de eeuwse tuin met meer dan 300 tropische planten. Even buiten het centrum heb je dan nog het 'Maipes de Agaete' een begraafplaats met ongeveer 700 grafheuvels die een directe herinnering zijn aan de eerste bewoners van Gran Canaria en hun gemeenschap. De oudste graven zijn 1300 jaar oud.


Het natuurlijk zwembad van Puerto de las Lieves

Puerto de las Nieves

Huerto de las Flores

Maipes

woensdag 20 februari 2019

Di 19/02/2019 Gáldar


Aangezien we voor twee nachten niets binnen ons budget vonden hebben we er drie van gemaakt. We zijn er maar iets boven moeten gaan maar hebben dan ook een ruim appartement ingericht voor een gezin met twee kinderen, een volledig uitgeruste keuken met zelfs een afwasmachine die we natuurlijk niet gebruiken. Onze fietsen staan veilig op de kinderkamer. Van hieruit gaan we overmorgen de boot nemen naar Tenerife.
Vandaag hebben we de bus genomen naar Gáldar, als je een stad gaat bezoeken is het altijd handiger zonder fietsen, de mensen hier waarschuwen ons altijd dat we toch erg voorzichtig moeten zijn met ze hier zo maar ergens achter te laten. In Gáldar bevind zich het Cueva Pintada Museum, het is een van de belangrijkste archeologische sites van Gran Canaria. midden in het hart van de stad en werd in de 19de eeuw ontdekt door een boer. Een bezoek biedt een reis naar het verleden van Gran Canaria met 3D-technologie en een route voor de archeologische overblijfselen van de oude stad. Niet te missen. Met hetzelfde ticket kan je ook he 'Casa Museo Antonio Padrón' bezoeken, de plaatselijke schilder die in 1968 stierf op de leeftijd van slechts 48 jaar. Zijn schilderijen konden ons zeker bekoren. Gáldar zelf is ook wel een schilderachtig stadje.


Cueva Pantada museum

Gáldar


dinsdag 19 februari 2019

Ma 18/02/2019 Kiezen tussen de CG2 en de CG200


Er lopen twee wegen richting Agaete, de oude CG200 en de splinternieuwe en bredere CG2. Op de OSM-kaart die ik gebruik voor mijn GPS staat de CG2 niet vermeld. Het traject dat ik had voorbereid voor mijn GPS loopt dan ook langs de oude CG200 maar al meteen blijkt dat de oude CG200 niet meer in gebruik is en volledig is afgesloten, we moeten dus wel langs de nieuwe CG2. De nieuwe weg heeft 3 rijstroken, 2 voor degenen die bergop rijden en een voor degenen die naar beneden komen. Op het zicht geeft zo'n lange rechte weg de indruk dat het slechts vals plat is maar aan onze kuiten voelen we wel dat de bordjes langs de weg die een stijgingspercentage van 6% aangeven wel degelijk juist zijn. We worden dan ook nog eens meermaals getrakteerd op een sterke tegenwind.
Na zes kilometer zien we dan toch weer een afslag naar de oude CG200. We beginnen te twijfelen welke weg moeten we nu nemen. Als we de oude weg nemen moeten we tot 600 meter omhoog fietsen, van de CG2 weten we dat er een lange tunnel is door de berg. We vragen ons af of we er wel met de fiets door kunnen/mogen rijden. Voor de zekerheid doen we een passerende auto stoppen en vragen aan de chauffeur of het mogelijk is. Het zou geen enkel probleem zijn. We besluiten dan toch maar op de CG2 te blijven, gelukkig. Drie kilometer verderop komen we aan de tunnel. Hij 3.162 meter lang goed verlicht en (alsof men het speciaal voor ons heeft gedaan) is de rechter rijstrook afgesloten voor het gemotoriseerd verkeer, wij mogen de rechter rijstrook gebruiken. We hebben dus ruimte zat om veilig door de tunnel te fietsen. Even voorbij de tunnel komen we dan toch weer op de smalle oude weg terecht die kronkelend op en neer loopt langs de grillige West kust, we worden getrakteerd op prachtige vergezichten De zware bewolking verpest het zich wel een beetje. Het weer is overigens zeer wispelturig, bij momenten een streepje zon, veel bewolking, af en toe wat regen en enkele onvoorspelbare rukwinden.
Wanneer we Agaete bereiken begint het zelfs volop te regenen en moeten we nog meer dan een half uur, rillend staan wachten in een portaaltje vooraleer we de sleutels van ons appartement krijgen.





maandag 18 februari 2019

Zo 17/02/2019 Een totaal ander parcours


We krijgen een totaal ander parcours dan gisteren. Toen ging het constant op en neer maar vandaag krijgen we een totaal ander profiel te verwerken: eerst 7km klimmen, vervolgens 3km dalen om dan weer 9km te moeten klimmen en tot slot een zalige afdaling van 10km.
Ook vandaag weer veel wielertoeristen onderweg en velen steken hun duim op als ze ons voorbijrijden of roepen 'respect'. Als we er tegen komen als we stil staan zoeken ze waar onze motor ergens verborgen zit. We zijn al 5 weken onderweg en voelen allebei dat onze conditie in die korte tijd er weer al een heel stuk op verbeterd is.





zondag 17 februari 2019

Za 16/02/2019 We negeren een wegversperring


Het traject langs de kronkelende kustweg gaat wel constant op en neer maar op een manier dat het zelfs een kolfje naar MJ haar hand is. Het is een aaneenrijging van inhammen die allemaal hetzelfde gemeen hebben: een klein haventje met ernaast een strand en langs de rotswanden een muur van hotels en appartementsgebouwen. Tussen Taurito en Puerto de Mogán is de weg afgesloten voor alle verkeer. Een passerend koppel zegt dat de weg al twee jaar is afgesloten vanwege instortingen en dat als we er toch zouden proberen door te rijden het risico lopen opgepakt te worden door de politie en beter een grote omweg kunnen fietsen. We twijfelen even maar zien zoveel wielertoeristen hun fietsen over de barricade heffen dat we besluiten om hetzelfde te doen maar wij moeten dan wel even al onze bagage van de fietsen halen. Achteraf zal blijken dat de weg is afgesloten vanwege slechts één wegverzakking waar we vlotjes over heen kunnen.
Ons logement voor vandaag ligt ergens in het midden tussen Puerto de Mogán en Mogán zelf. Voor inkopen te doen moeten we nog een kleine drie kilometer verder op tot Mogán. Tegen de avond willen we nog een terug naar Puerto de Mogán, we doen autostop tot daar en nemen de bus terug want autostop doen in het donker heeft weinig kans op slagen.




Puerto de Mogán

Puerto de Mogán

zaterdag 16 februari 2019

Vr 15/02/2019 Een bijzonder man


Onze fietsen kunnen in de living van ons appartementje blijven, we nemen de bus vandaag. Eerst tot Playa del Inglés maar al gauw komen we er achter dat we te vroeg zijn afgestapt. Even later nemen we een andere bus tot Faro de Maspalomas. Het is een plaats met massa toerisme op Gran Canaria. Eens even wandelen langs de boulevard met al zijn hotels restaurants en winkeltjes is voor eventjes leuk maar niet echt ons ding. Je kan ook door het Natural Dune reserve van Maspalomas wandelen, een miniatuur versie van de echte Sahara.
Terug in El Tablero ontmoeten we op straat toevallig een andere Vlaming, Alain is zijn naam. Hij heeft wel brute pech gehad, hij is gisteren gevallen bij het wandelen en nu zit zijn voet voor een maand in het gips. Wanneer zijn GSM begint te rinkelen nemen we afscheid van hem maar even later hebben we allebei een beetje het gevoel dat we de man een beetje in de steek hebben gelaten en misschien wel iets voor hem konden doen. We gaan terug op zoek naar hem, hulp heeft hij momenteel niet echt nodig maar tegen de avond komt hij wel op bezoek. Hij vind het fijn om nog eens te kunnen babbelen met andere Vlamingen. Alain blijkt toch wel een bijzonder man te zijn die al 20 jaar naar de Canarische eilanden komt en liefst van al met zijn tentje in de bergen doorbrengt, iemand die er van houdt dicht bij de natuur te leven.





vrijdag 15 februari 2019

Do 14/02/2019 Weer op zoek naar internet


Aangezien we geen internet hadden op de camping trekken we richting Maspalomas zonder te weten waar we terecht kunnen. Eenmaal aangekomen gaan we op zoek naar wifi. Twee horecazaken hebben geen wifi, dan proberen we in Supermercado Dino maar daar werkt het niet. Uiteindelijk kunnen we toch op het internet in een horecazaak naast de supermarkt.
Maspalomas is heel toeristisch maar veel keuze hebben we niet meer aan goedkope overnachtingsmogelijkheden. We proberen maximum 50 euro per overnachting en tot op heden lukt ons dat met prijzen die variëren tussen 35 en 50 euro, op de camping betaalden we 10 euro. Voor dat geld krijg je meestal een volledig ingericht appartementje of bungalow. Nu vinden we nog een gelijkvloers appartementje voor twee nachten in het nabijgelegen El Tablero, we kunnen er met de fietsen zo naar binnen rijden.

Voor de rest van de dag bekijken we hoe ons traject verder gaat verlopen op Gran Canaria. Het lukt ons om het traject van El Tablero tot Agaete langs de oostkust op te splitsen in drie etappes van respectievelijk 35, 29 en 33km. Het zijn relatief korte etappes maar we zijn er ons van bewust dat het wel eens drie zeer lastige etappes kunnen worden.

donderdag 14 februari 2019

Wo 13/02/2019 Geen internet op de camping


We hebben een heerlijke nachtrust gehad, met alleen het geruis van de zee op de achtergrond en in de ochtend de vroege vogels die een serenade brengen voor de opkomende zon. We hebben het al vaker ondervonden dat we nog het best slapen in ons tentje.
We fietsen nog eens tot Telde, de tweede grootste stad van Gran Canaria na Las Palmas. We bezoeken het oude stadsgedeelte dat uit 3 stukken bestaat, allen gelinkt aan een heilige. San Juan heeft een basiliek, San Gregorio een kerk en San Francisco een schattig pleintje, het kerkje zelf was dicht.
In de namiddag willen we onze verdere reisplannen eens verder uitwerken maar daar hebben we wel internet voor nodig en dat werkt helaas al lang niet meer op deze camping.



Basiliek van San Juan

Basiliek van San Juan

Plaza San Francisco


Di 12/02/2019 Eindelijk kunnen we eens kamperen


Van Agüimes tot Playa de Vargas is het amper 10km fietsen. Vooraleer te vertrekken wandelen we nog eens door Agüimes en bezoeken nog het plaatselijk museum over zijn geschiedenis. Agüimes is een volledig gerestaureerd middeleeuws stadje en we logeren in het hard ervan.
Tegen de middag zijn we al in Playa de Vargas en voor het eerst zullen we eindelijk eens kunnen kamperen en nog wel op een min of meer degelijke camping die toch wel betere tijden heeft gekend. We kunnen nog kiezen tussen een cabanio en ons eigen tentje opzetten. Wanneer ik met de dame van de receptie een kijkje ga nemen is de keuze snel gemaakt dat we voor ons eigen tentje gaan. De cabanios zijn erg klein en zeer warm. De 26 kampeerplaatsen voor tentjes zijn zo gemaakt dat ze beschut zijn tegen de wind en een rieten afdakje geeft voldoende schaduw om te verhinderen dat je tent een sauna wordt. We boeken meteen voor twee nachten.

Hier op Gran Canaria zijn er maar 2 officiële campings. Wel zijn er nog plaatsen in de bergen waar je mag kamperen maar je moet daar de toestemming voor hebben maar de procedure die je daarvoor moet volgen is zeer omslachtig en praktisch onmogelijk voor ons als fietsers.


Agüimes

Agüimes

Camping Playa de Vargas

dinsdag 12 februari 2019

Ma 11/02/2019 Terug naar de kust


Stipt zoals gisteren afgesproken brengt de poetvrouw onze bagage met haar autootje naar het dorpje en maar goed ook want zelfs zonder bagage is het lastig om onze fietsen tot daar te krijgen.
Het verder verloop van de etappe is veel makkelijker dan gisteren. Over een afstand van 12km moeten we nog zo'n 500m naar omhoog maar daarna loopt het overwegend lekker bergaf tot in Agüimes, we zijn dan ook weer in de richting van de kust aan het fietsen. Tijdens het fietsen kunnen we genieten van heerlijke geuren, Gran Canaria staat dan ook helemaal in bloei. Onderweg passeren we heel veel wielertoeristen. Enkelen die langs de weg staan beginnen te applaudisseren als we passeren en even later komt er eentje naast MJ fietsen om te vragen hoeveel kilo bagage we wel niet meesleuren.
Boven in de bergen boven de 1000m was het al zeer zonnig en aangenaam weer beneden in Agüimes halen we zelfs al 26°.



Tejeda

Ons verblijf nabij Tejeda

Uiterst lins onderaan  ons verblijf, en rechts boven het dorpje Tejeda


zondag 10 februari 2019

Zo10/02/2019 Op naar het middelpunt van Gran Canaria


Het zal een korte maar zware klus worden vandaag. Over een afstand van 22 kilometer moeten we gestaag omhoog, van 600m naar 1529m. We zijn nog maar amper 5km ver of we stuiten weer eens op een afgesloten weg wegens werken. Om er voorbij te geraken moeten we een omweg maken waarvan de eerste 800m zó steil zijn dat we verplicht zijn onze fietsen samen een per een naar boven te duwen.
Op het hoogste punt van onze route ligt 'Cruz de Tejeda'. Je mag het echt wel het middelpunt van Gran Canaria noemen, het trekt dan ook heel veel toeristen en het is alsof ze vandaag allemaal voor een motorfiets hebben gekozen. We denken dat dit wel het hoogste punt is dat we op Gran Canaria zullen aandoen met onze zwaar gepakte fietsen. De laatste 8km gaan dan weer steil naar beneden, het landschap hier is totaal anders dan wat we tot nu toe te zien kregen op de Canarische eilanden en toch wel praktisch adem benemend te noemen.
Onze overnachtingsplaats in 'Alojamiento rural de Montaña' ligt in Tejeda maar om er te geraken moeten we wel nog een heel eindje in een dal duiken we zitten dan ook echt in de middle of nowhere.
Het is zondag en de winkels zijn dicht, het is ondertussen dan ook al 16u voorbij. We moeten ook nog 800meter zéér steil terug naar boven stappen om weer in het centrum van Tejeda terecht te komen. Buiten een plat broodje met een likje confituur hebben we vandaag nog niets gehad, we gaan dus op zoek naar een restaurantje, het eerste op onze reis, om te eten en of het gesmaakt heeft.

In het centrum zien we de poetsvrouw die ons ook binnen liet in ons logement. We hebben met haar een prijs afgesproken om onze bagage morgenvroeg naar het centrum van Tejeda te brengen in haar auto. Dit om te vermijden dat we al uitgeput zijn met onze volgepakte fietsen naar boven te duwen alvorens aan ons volgend traject van 51km te beginnen. Toch handig als je wat Spaans spreekt.


Cruz de Tejeda


Za 09/02/2019 Al duimend op stap


Vandaag willen we de stadjes Teror en Arucas bezoeken. MJ denk dat het makkelijker is dit niet met de fiets te doen maar met de autobus. Anne, onze gastvrouw, suggereert om het al liftend te proberen en dat blijkt ook een goed idee te zijn. Eerst al duimend naar Teror dan naar Arucas en een derde keer terug naar Fuente del Laurel. Telkens hebben we al na enkele minuten een auto die ons wil meenemen. Liften lukt dus ook vrij makkelijk op Gran Canaria, we zien er blijkbaar erg betrouwbaar uit.
Op zaterdagochtend is er markt in Teror waar boeren uit de omgeving hun streekproducten aanbieden. Wij kiezen voor een locale specialiteit: een broodje met 'Chorizo del Teror', geen worst maar iets smeerbaars met een aparte smaak en veel look, heerlijk.
Het stadje Arucas is dan weer gekend voor zijn 'Ron Arehucas', een rum die we dan ook uitproberen.

Teror

Arucas

Arucas


zaterdag 9 februari 2019

Vr 08/02/2019 Dan toch een warmshower

We hebben dan toch nog eens een positief antwoord gekregen van een warmshower dat we er terecht kunnen. We moeten dan wel onze planning eens herbekijken want aanvankelijk dachten we verder te trekken langs de kust maar nu zullen we dan toch maar landinwaarts trekken.
Het huis van Anne Strohl (de warmshower) is gelegen in Fuente del Laurel. Het is amper 13km fietsen maar we moeten dan wel 600m hogerop. Qua stijgingspercentages is het best te fietsen, maar in de laatste 400m gaat het wel nog aan 20%, niet te doen, zelfs onze fiets naar boven duwen is al behoorlijk lastig. Het huis van Anne en haar moeder is gelegen op het topje van een heuvel en je hebt er een prachtig panoramisch zicht dat zelfs reikt tot in Las Palmas.

Na een verfrissende douche rijden we nog eens met de fiets tot in Teror, een prachtig typisch stadje maar momenteel wordt het zicht wat ontsiert door allerlei opstellingen ter voorbereiding van een loopwendstrijd die in het weekend wordt georganiseerd.

Het uitzicht vanuit onze kamer


Teror

Teror

vrijdag 8 februari 2019

Do 07/02/2019 Het groene Gran Canaria

We maken een eerste rit landinwaarts op Gran Canaria. Het wordt meteen een voltreffer van formaat. Prachtige landschappen, veel bergachtiger en vooral groener dan wat we tot nu toe zagen op Lanzarote en Fuerteventura. Het gaat ook behoorlijk op en neer maar de beklimmingen zijn vrij gelijkmatig en best te doen, zeker ook omdat we het zonder bagage kunnen doen dat zou de volgende dagen wel eens kunnen veranderen. Onverwacht komen we onderweg nog een bezienswaardigheid tegen, 'Cenobio de Valerón', een archeologische site die bestaat uit een complex van grotten en holen die vroeger gebruikt werden als opslagplaatsen voor graan.
Naar het einde toe moeten we nog afwijken van ons gepland traject omdat de weg is afgesloten vanwege rotslawines.




Cenobio de Valerón

Moya


donderdag 7 februari 2019

Wo 06/02/2019 Nostalgisch pingpong

We willen weer een eindje verder trekken langs de noordkust van Gran Canaria. Ik had een traject uitgestippeld dat niet langs de expresweg loopt maar al snel moeten we vaststellen dat het een weg is met rot slecht wegdek die uiteindelijk ook nog doodloopt. We moeten dan toch maar langs de expresweg. Het is amper 18km tot Bañaderos we zijn er dan ook al in de vroege namiddag. Toch kunnen we al onze intrek nemen in Casa Ñito. De dame die ons ontvangt legt ons met veel enthousiasme alles uit maar ze vergeet wel te zeggen hoe we langs een zijdeur naar binnen en buiten kunnen maar daar komen we later dan wel achter. Casa Ñito is weer een voltreffer. We hebben een zee van ruimte, zelfs een klein zwembad, biljard en pingpongtafel. Na het avondeten wagen we ons aan een partijtje pingpong. In onze jeugdjaren hebben we beiden vaak pingpong gespeeld maar een halve eeuw later schiet er niet veel techniek meer over. Het wordt een nostalgisch partijtje waar het er voornamelijk op aankomt om het balletje te raken en zeker geen wedstrijd.



woensdag 6 februari 2019

Di 05/02/2019 Het oude stadsgedeelte

We willen weer een eindje verder trekken langs de noordkust van Gran Canaria. Ik had een traject uitgestippeld dat niet langs de expresweg loopt maar al snel moeten we vaststellen dat het een weg is met rot slecht wegdek die uiteindelijk ook nog doodloopt. We moeten dan toch maar langs de expresweg. Het is amper 18km tot Bañaderos we zijn er dan ook al in de vroege namiddag. Toch kunnen we al onze intrek nemen in Casa Ñito. De dame die ons ontvangt legt ons met veel enthousiasme alles uit maar ze vergeet wel te zeggen hoe we langs een zijdeur naar binnen en buiten kunnen maar daar komen we later dan wel achter. Casa Ñito is weer een voltreffer. We hebben een zee van ruimte, zelfs een klein zwembad, biljard en pingpongtafel. Na het avondeten wagen we ons aan een partijtje pingpong. In onze jeugdjaren hebben we beiden vaak pingpong gespeeld maar een halve eeuw later schiet er niet veel techniek meer over. Het wordt een nostalgisch partijtje waar het er voornamelijk op aankomt om het balletje te raken en zeker geen wedstrijd.





dinsdag 5 februari 2019

Ma 04/02/2019 Met de City Sightseeing bus op verkenning


Een ideaal middel om een stad te verkennen is met een City Sightseeing bus. We kopen meteen een 48u ticket. We hebben wel weer eens de pech dat er een groep lawaaierige scholieren op de bus zit, pubers die alleen maar kabaal en indruk willen maken. We blijven de ganse rondrit van 1:15 op de bus zitten en dan nog eens door tot het 'Auditorio Alfredo Kraus' waar we een boeiende rondleiding krijgen met een gids. Het auditorium is een indrukwekkend modern concertzalencomplex aan de rand van de zee en de naam draagt van de beroemde Spaans/Oostenrijkse tenor Alfredo Kraus.